google-site-verification=mPlVZxFT00cp3wt61Vyp9f3WIbemYS89aj4HBoXqnpQ
Document Type : Review Article
چکیده: این کار اهمیت شیمی را در مطالعه گذشته بشر، عمدتاً برای احراز هویت و تعیین منشأ و همچنین توصیف آثار باستانشناسی را نشان می دهد. شیمی باستانشناسی پیوندی ناگسستنی بین باستانشناسی و شیمی است که در چند دهه اخیر توسعه یافته است. کاربرد شیمی در باستانشناسی به محققین کمک میکند تا اطلاعات ارزشمندی از مکانها و آثار باستانی بدست آورند. با گذشت زمان، روشهای شیمیایی تکامل یافته و نقش کلیدی شیمیدانان در مطالعه تمدنهای باستانی افزایش یافته است. علاوه بر کشف گذشته، شیمیدانان باید به فرآیندهای فیزیکی، شیمیایی و تجزیهای که میتوانند موجب تخریب آثار بازماندگان شود توجه کنند و آن را برای فرزندان ما و نسلهای بعدی به درستی حفظ کنند. در این مقاله، همچنین برخی از تکنیکهای شناسایی متداول آثار باستانی مانند آنالیز فعالسازی نوترون (NAA)، پلاسمای جفت شده القایی (ICP)، طیفسنجی جرمی-کروماتوگرافی گازی (GC-MS)، پراش اشعه ایکس (XRD) و فلورسانس اشعه ایکس (XRF) بهطور مختصر توضیح داده شده است. امیدواریم این مقاله برای دانشجویان و محققان رشته شیمی و باستانشناسی مفید واقع شود.
کلیدواژه: شیمی باستانشناختی، روشهای آنالیزی، پلاسمای جفت شده القایی (ICP)، تجزیه و تحلیل فعال سازی نوترون (NAA)، پراش اشعه ایکس (XRD)، فلورسانس اشعه ایکس (XRF).